生于忧患，死于安乐

Shùn fā yú quǎn mǔ zhī zhōng, Fù Yuè jǔ yú bǎn zhù zhī jiān, Jiāo Gé jǔ yú yú yán zhī zhōng, Guǎn Yíwú jǔ yú shì, Sūnshū Áo jǔ yú hǎi, Bǎilǐ Xī jǔ yú shì.

舜发于畎亩之中，傅说举于版筑之间，胶鬲举于鱼盐之中，管夷吾举于士，孙叔敖举于海，百里奚举于市。

Gù tiān jiàng dà rèn yú shì rén yě, bì xiān kǔ qí xīn zhì, láo qí jīn gǔ, è qí tǐ fū, kōng fá qí shēn, xíng fú luàn qí suǒ wéi.

故天将降大任于是人也，必先苦其心志，劳其筋骨，饿其体肤，空乏其身，行拂乱其所为。

Suǒ yǐ dòng xīn rěn xìng, zēng yì qí suǒ bù néng.

所以动心忍性，曾益其所不能。

Rén héng guò, rán hòu néng gǎi; kùn yú xīn, héng yú lǜ, ér hòu zuò; zhēng yú sè, fā yú shēng, ér hòu yù.

人恒过，然后能改；困于心，衡于虑，而后作；征于色，发于声，而后喻。

Rù zé wú fǎ jiā bì shì, chū zé wú dí guó wài huàn zhě, guó héng wáng.

入则无法家拂士，出则无敌国外患者，国恒亡。

Rán hòu zhī shēng yú yōu huàn ér sǐ yú ān lè yě.

然后知生于忧患而死于安乐也。