鸿门宴（节选）

Pèi Gōng jūn Bàshàng, wèi dé yǔ Xiàng Yǔ xiāng jiàn.

沛公军霸上，未得与项羽相见。

Pèi Gōng zuǒ sīmǎ Cáo Wúshāng shǐ rén yán yú Xiàng Yǔ yuē: “Pèi Gōng yù wàng Guānzhōng, shǐ Zǐ Yīng wéi xiàng, zhēn bǎo jìn yǒu zhī.”

沛公左司马曹无伤使人言于项羽曰：“沛公欲王关中，使子婴为相，珍宝尽有之。”

Xiàng Yǔ dà nù yuē: “Dàn rì xiǎng shì zú, wèi jī pò Pèi Gōng jūn!”

项羽大怒曰：“旦日飨士卒，为击破沛公军！”

Dāng shì shí, Xiàng Yǔ bīng sì shí wàn, zài Xīnfēng Hóngmén; Pèi Gōng bīng shí wàn, zài Bàshàng.

当是时，项羽兵四十万，在新丰鸿门；沛公兵十万，在霸上。

Fàn Zēng shuì Xiàng Yǔ yuē: “Pèi Gōng jū Shāndōng shí, tān yú cái huò, hào měi jī. Jīn rù Guān, cái wù wú suǒ qǔ, fù nǚ wú suǒ xìng, cǐ qí zhì bù zài xiǎo. Wú lìng rén wàng qí qì, jiē wéi lóng hǔ, chéng wǔ cǎi, cǐ tiān zǐ qì yě. Jí jī wù shī!”

范增说项羽曰：“沛公居山东时，贪于财货，好美姬。今入关，财物无所取，妇女无所幸，此其志不在小。吾令人望其气，皆为龙虎，成五采，此天子气也。急击勿失！”

Chǔ zuǒ yǐn Xiàng Bó zhě, Xiàng Yǔ jì fù yě, sù shàn Liú Hóu Zhāng Liáng.

楚左尹项伯者，项羽季父也，素善留侯张良。

Zhāng Liáng shì shí cóng Pèi Gōng. Xiàng Bó nǎi yè chí zhī Pèi Gōng jūn, sī jiàn Zhāng Liáng, jù gào yǐ shì, yù hū Zhāng Liáng yǔ jù qù.

张良是时从沛公。项伯乃夜驰之沛公军，私见张良，具告以事，欲呼张良与俱去。

Zhāng Liáng yuē: “Chén wèi Hán wáng sòng Pèi Gōng, Pèi Gōng jīn shì yǒu jí, wáng qù bù yì, bù kě bù yǔ.”

张良曰：“臣为韩王送沛公，沛公今事有急，亡去不义，不可不语。”

Liáng nǎi rù, jù gào Pèi Gōng. Pèi Gōng dà jīng, yuē: “Wéi zhī nài hé?”

良乃入，具告沛公。沛公大惊，曰：“为之奈何？”

Zhāng Liáng yuē: “Shuí wèi dà wáng wéi cǐ jì zhě?”

张良曰：“谁为大王为此计者？”

Yuē: “Zōu shēng shuì wǒ yuē: ‘Jù Guān, wú nèi zhū hóu, Qín dì kě jìn wàng yě.’ Gù tīng zhī.”

曰：“鲰生说我曰：‘距关，毋内诸侯，秦地可尽王也。’故听之。”

Liáng yuē: “Liào dà wáng shì zú zú yǐ dāng Xiàng wáng hū?”

良曰：“料大王士卒足以当项王乎？”

Pèi Gōng mò rán, yuē: “Gù bù rú yě. Qiě wéi zhī nài hé?”

沛公默然，曰：“固不如也。且为之奈何？”

Zhāng Liáng yuē: “Qǐng wǎng wèi Xiàng Bó, yán Pèi Gōng bù gǎn bèi Xiàng wáng yě.”

张良曰：“请往谓项伯，言沛公不敢背项王也。”

Pèi Gōng yuē: “Jūn ān yǔ Xiàng Bó yǒu gù?”

沛公曰：“君安与项伯有故？”

Zhāng Liáng yuē: “Qín shí yǔ chén yóu, Xiàng Bó shā rén, chén huó zhī. Jīn shì yǒu jí, gù xìng lái gào Liáng.”

张良曰：“秦时与臣游，项伯杀人，臣活之。今事有急，故幸来告良。”

Pèi Gōng yuē: “Shú yǔ jūn shào zhǎng?”

沛公曰：“孰与君少长？”

Liáng yuē: “Zhǎng yú chén.”

良曰：“长于臣。”

Pèi Gōng yuē: “Jūn wèi wǒ hū rù, wú dé xiōng shì zhī.”

沛公曰：“君为我呼入，吾得兄事之。”

Zhāng Liáng chū, yāo Xiàng Bó. Xiàng Bó jí rù jiàn Pèi Gōng.

张良出，要项伯。项伯即入见沛公。

Pèi Gōng fèng zhī jiǔ wéi shòu, yuē wéi hūn yīn, yuē: “Wú rù Guān, qiū háo bù gǎn yǒu suǒ jìn, jí lì mín, fēng fǔ kù, ér dài jiāng jūn. Suǒ yǐ qiǎn jiāng shǒu Guān zhě, bèi tā dào zhī chū rù yǔ fēi cháng yě. Rì yè wàng jiāng jūn zhì, qǐ gǎn fǎn hū? Yuàn bó jù yán chén zhī bù gǎn bèi dé yě.”

沛公奉卮酒为寿，约为婚姻，曰：“吾入关，秋毫不敢有所近，籍吏民，封府库，而待将军。所以遣将守关者，备他盗之出入与非常也。日夜望将军至，岂敢反乎？愿伯具言臣之不敢倍德也。”

Xiàng Bó xǔ nuò. Wèi Pèi Gōng yuē: “Dàn rì bù kě bù zǎo zì lái xiè Xiàng wáng.”

项伯许诺。谓沛公曰：“旦日不可不蚤自来谢项王。”

Pèi Gōng yuē: “Nuò.”

沛公曰：“诺。”

Yú shì Xiàng Bó fù yè qù, zhì jūn zhōng, jù yǐ Pèi Gōng yán bào Xiàng wáng.

于是项伯复夜去，至军中，具以沛公言报项王。

Yīn yán yuē: “Pèi Gōng bù xiān pò Guānzhōng, gōng qǐ gǎn rù hū? Jīn rén yǒu dà gōng ér jī zhī, bù yì yě. Bù rú yīn shàn yù zhī.”

因言曰：“沛公不先破关中，公岂敢入乎？今人有大功而击之，不义也。不如因善遇之。”

Xiàng wáng xǔ nuò.

项王许诺。